Nikon Imaging | Nederland | Europa

Als natuurfotograaf wilde Vincent de schoonheid van de natuur van Tibet delen met de wereld. Zijn Speciaal project van Nikon bracht hem naar enkele van de meest afgelegen en ongerepte gebieden van Tibet in de hoop de sneeuwpanter te fotograferen, een zeer schuchter en teruggetrokken dier.

Vraag: waarom koos je Tibet voor je Speciaal project?

In Tibet leven de meest wilde dieren, terwijl er maar weinig mensen wonen. Ik heb veel boeken over Tibet en zijn natuur gelezen, vooral de boeken van de Amerikaanse bioloog George Schaller die in de jaren '70 en '80 op de Tibetaanse hoogvlakte werkte.

Ondanks Schallers werk, is Tibet relatief onbekend en dat betekent dat de natuur op deze plek grotendeels nog niet is vastgelegd. Veel diersoorten zijn uniek voor de regio en komen dus nergens anders voor.

Ik wilde vooral foto's maken van de bedreigde sneeuwpanter en onbekende dieren als de pallaskat.

Vraag: wat waren de grootste uitdagingen bij je werk in Tibet?

Tibet is vanwege de hoge ligging ontzettend moeilijk bereikbaar, zowel in geopolitiek als praktisch opzicht. Als je erover denkt om een reis te maken naar een plek als Tibet, kun je de route het beste samen met onderzoekers plannen. Het was onmogelijk om een betrouwbare kaart in Tibet te vinden, dus moest ik Google Earth gebruiken om bij te houden waar ik was en waar ik naartoe moest.

Het is ook belangrijk om met iemand samen te reizen. Ik reisde eens samen met iemand die ik daar had ontmoet en deze persoon hielp me met van alles. Van het verkrijgen van een telefoonsignaal tot het opzetten van een basiskamp. Onlangs ben ik teruggekeerd naar Tibet met een assistent en een vriend en die twee paar extra ogen waren onmisbaar bij het vinden van de sneeuwpanter. Het dier is ongelooflijk gecamoufleerd en moeilijk waar te nemen als je de bergen aftuurt.

Vraag: wat heb je geleerd van je bezoek aan Tibet?

Ik heb veel over mezelf geleerd. De merkwaardige relatie die de mens heeft met de natuur wordt gekenmerkt door een schier onoverbrugbare kloof. Als ik met projecten bezig ben stel ik alles in het werk om deze kloof te dichten. Het is niet eenvoudig en ik voel vaak angst voor het landschap, het klimaat en zelfs voor de dieren, maar het is belangrijk dat wij mensen begrijpen dat we niet de baas van de wereld zijn.

Ik waardeer het zeer dat ik regelmatig naar de natuur kan terugkeren om te leven zonder het comfort van thuis, zodat ik dezelfde omstandigheden ervaar als deze dieren. Per slot van rekening zijn we allemaal dieren.

Vraag: wat was het meest memorabele moment van de reis?

Ik heb oog in oog gestaan met een prachtige sneeuwpanter. Ik vond een moeder met haar jong en ik bleef twee dagen bij ze in de buurt, terwijl ik de twee observeerde vanachter een rots. Eerst probeerde de moeder te jagen op blauwschaap, de voornaamste prooi van de sneeuwpanter. Toen dit mislukte, trok ze verder naar een ravijn en het lukte me haar te volgen.

Ik bevond me op zo'n 100 m afstand van het dier, wat zowel fantastisch als beangstigend was. Toen zag ik dat ze mijn schaduw ontdekte. Ik liet me direct op de grond vallen waarna ze steeds dichterbij kwam. Ik realiseerde me dat ze elk moment kon aanvallen. Na een ogenblik stond ik op om haar te laten zien dat ik een mens was en niet een wilde jak of potentiële prooi. Toen rende ze weg, maar het moment dat we naar elkaar keken voordat ze vluchtte was onbeschrijfelijk. Ik heb veel over sneeuwpanters gelezen, maar dit verhaal is uniek. Deze dieren kennen de bergen waar ze leven door en door. Meestal zien ze jou, maar kun jij ze andersom niet zien. Deze keer zagen we elkaar.

Vraag: wat fascineert je aan de sneeuwpanter?

Ik vind het geweldig om grote roofdieren als beren en wolven op kleine afstand te naderen. Het geeft een kick om die enorme, prachtige dieren van dichtbij te zien. En het wordt nog veel mooier als ze moeilijk zijn te vinden.

Ik heb Tibet drie keer bezocht voordat ik de sneeuwpanter voor het eerst zag. Ik hoop ooit nog eens de Siberische tijger te zien, want bij dit werk weet je nooit wat je zult tegenkomen.

Vraag: welke andere dieren zou je ooit nog willen fotograferen?

Ik ben gefascineerd door de pallaskat, een kruising tussen een sneeuwpanter en een wilde kat, omdat het zo'n onbekend dier is. Maar er zijn nog veel meer unieke diersoorten in Tibet, zoals de antilope, de wilde ezel en de wilde jak. Er leven slechts zo'n 15.000 wilde jaks in Tibet, het is een bedreigde diersoort.

Vraag: hoe plan je een project als dit?

Het is cruciaal om eerst onderzoek te doen voordat je een dergelijke reis gaat maken. Ik lees zoveel boeken als ik kan, maar er is niet veel over dit gebied en zijn natuur gepubliceerd. Hoewel dat een van de aspecten is die mij aantrekt, betekende het wel dat ik bepaalde kennis niet had en daarmee moest omgaan. Vooral de pallaskat is een soort waarover zeer weinig bekend is.

Vraag: welke factoren zijn van invloed op je keuze voor apparatuur?

Het is een enorm voorrecht om een sneeuwpanter tegen te komen, dus dan wil je de beste camera en apparatuur bij je hebben. Je moet goed zijn voorbereid zodat je gegarandeerd geen moment zult missen. Daarom waardeerde ik de kwaliteit en betrouwbaarheid van de Nikon D5 en D500.

Je zou denken dat de weersomstandigheden een belangrijke rol spelen als je foto's maakt bij -35°C, maar elk Nikon-apparaat dat ik heb gebruikt, werkte perfect in dit klimaat. Ik wist dat ik in Tibet altijd onderweg zou zijn in een moeilijk begaanbare omgeving, dus de camera's moesten klein en licht zijn.

Vraag: welk advies kun je geven aan fotografen die ook moeilijk te vinden dieren als de sneeuwpanter willen fotograferen?

Je moet de dieren vooral respecteren en ze niet te storen. Dit is zowel in jouw belang, als in dat van het dier. Ze kunnen gevaarlijk zijn. Bestudeer je onderwerp en leer over de gewoonten en het gedrag van het dier. Ik lees graag zoveel mogelijk over de dieren en praat met andere fotografen en avonturiers om ook van hun ervaringen te leren.

Tijdens een project zorg ik ervoor dat ik het natuurlijke licht optimaal benut. Ik adviseer ook om gevarieerde fotoseries te maken. Je moet proberen om niet steeds weer dezelfde soort opname te maken.

Vraag: wat betekent het voor je om een Nikon-ambassadeur voor Europa te zijn en de kans te krijgen om aan een project als dit te werken?

Ik ben een trouw Nikon-gebruiker en gebruik al Nikon-apparatuur vanaf mijn twaalfde jaar. Ik heb een geweldige klik met het merk en ik ben er trots op een Nikon-ambassadeur voor Europa te zijn. Als fotograaf is het bevredigend en opwindend om de mogelijkheid en steun te krijgen voor het werken aan een ambitieus project als dit.