Jim Brandenburg over natuurfotografie

Een groot deel van mijn carrière heb ik gewerkt als fotojournalist, waarbij inhoud belangrijker was dan een zeer hoge resolutie. Ik voelde me echter altijd aangetrokken tot grootformaatcamera's en de mogelijkheid ervan om subtiele tonen en details veel beter vast te leggen dan kleinbeeld. In mijn natuurfoto's benadruk ik vaak kleur en vluchtige expressievormen, zoals de Franse impressionistische schilders die ik als student kunstgeschiedenis bestudeerde op de universiteit. Ik hield altijd van de technische superioriteit van grootformaatcamera's ten opzichte van de handzamere spiegelreflexcamera's, maar ik vond de resulterende foto's stijf, zonder de spontaniteit of 'kunstzinnigheid' die deel uitmaken van mijn persoonlijke stijl en missie. Uiteindelijk stopte ik daarom met het gebruik van grootformaatcamera's. Toen ik fotografeerde met de D800, kon ik de beweeglijkheid en de mogelijkheid om snel meerdere opnamebeslissingen te nemen, zoals mogelijk is bij een SLR, combineren met de resolutie van een grootformaatcamera. Ik ontdekte dat ik zo fortuinlijk was dat ik het beste van twee werelden kon combineren. Ik kijk nu anders naar mogelijke foto's die ik kan maken. Ik weet dat bepaalde foto's nu mogelijk zijn met een kleinbeeldspiegelreflexcamera en niet alleen met een onhandelbare grootformaatcamera.

Ik denk dat velen van ons het mysterie voelen en geïntrigeerd raken in bossen met zeer grote, zeer oude bomen. Misschien maakt het iets los in het oudste deel van ons wezen en vinden we een bepaalde troost in deze oerbossen. Als natuurliefhebber word ik altijd geïnspireerd door bomen die zowel het indringen van de mens als de krachten der natuur hebben overleefd, en deze oude bomen kunnen worden beschouwd als een verdwijnend ras. De weelderige, met mos bedekte boomtakken met hun complexe krommingen dragen bij aan de compositie van het beeld. Nadat ik urenlang de compositie had bestudeerd en aangepast, leek de complexe wirwar van takken, in combinatie met het juiste licht, zijn eigen orde te scheppen. De natuur is eigenlijk één grote chaotische werveling van leven: het is een waar genot om een aantrekkelijke visuele orde te ontdekken in die draaikolk van beslissingen en visuele mogelijkheden. In mijn leven gebeurt dat zelden. Als ik word gevraagd dit in opdracht te doen, is het tegelijkertijd moeilijker en lonender, aangezien deze 'speciale' beelden vaak op de meest onverwachte momenten komen.

Het verheugt me terug te gaan naar plaatsen waar ik eerder heb gewerkt en die opnieuw te verkennen met de nieuwe mogelijkheden van deze camera om uitzonderlijke details en subtiele tonen vast te leggen. Vaak hadden mijn uitgestrekte landschapsfoto's het meest te lijden onder een gebrek aan resolutie. Fotografen zullen nu meer openstaan voor dergelijke onderwerpen die voorheen waren voorbehouden aan grootformaatcamera's. Naast weidse landschappen heb ik nu een hernieuwde belangstelling voor foto's die zijn gebaseerd op zeer subtiele variaties in tonaliteit en details. Die krijgen nu ook mijn volle aandacht. Een veld met prairiegras of een watervlakte zonder opvallende grafische vormen zou moeilijk zijn voor eerdere camera's aangezien die niet zoveel details kunnen vastleggen. Met de D800 worden dit gangbaardere onderwerpen voor me en vast en zeker ook voor anderen.